Co określa Statut Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego?

Kwestie dotyczące Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego zostały uregulowane w ustawie o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z dnia 22 maja 2003 roku (Dz. U. Nr 124, poz. 1152).

Oprócz wymienionego wyżej aktu normatywnego, szczegółowa regulacja przedmiotowej instytucji została zawarta w Statucie Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.

Wedle art. 116 ust. 1 wspomnianej ustawy z dnia 22 maja 2003 roku: Statut Funduszu [Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego] określa organizację, sposób działania oraz zasady gospodarki finansowej (…)”. Podkreślenia wymaga fakt, iż niniejsza norma prawna wskazuje, iż w szczególności Statut Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego określa:

1) sposób powołania, organizację oraz kadencję organów Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego;

2) zakres kompetencji organów Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego;

3) prawa i obowiązki członków oraz sposób głosowania;

4) zasady działania Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego;

5) zasady prowadzenia gospodarki finansowej;

6) tryb postępowania w sprawach dochodzenia roszczeń z tytułu opłat i regresów.

Podkreślenia wymaga fakt, iż Statut przedmiotowej instytucji oraz jego zmiany są uchwalane przez jeden z organów Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, a mianowicie Zgromadzenie Członków, co potwierdza art. 116 ust. 2 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z dnia 22 maja 2003 roku.

Po uchwaleniu Statutu bądź jego zmiany przez w/w organ, zgodnie z art. 116 ust. 3 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku, Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii organu nadzoru, zatwierdza w drodze decyzji, Statut Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego i jego zmiany, w oparciu o:

  1. kryterium zgodności z prawem;

  2. kryterium zgodności z ustawowymi zadaniami wykonywanymi przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny.

Nie sposób nie wskazać, iż wedle art.116 ust. 4 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z dnia 22 maja 2003 roku: Minister właściwy do spraw instytucji finansowych ogłasza statut Funduszu [Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego] i jego zmiany w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów”.

Zważywszy na niniejsze regulacje, Minister Finansów obwieszczeniem z dnia 28 marca 2014 roku ogłosił obowiązujący Statut Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, który został uchwalony uchwałą nr 2 Zwyczajnego Zgromadzenia Członków przedmiotowej instytucji, podjętą dnia 05 grudnia 2013 roku, a następnie zatwierdzony decyzją Ministra Finansów z dnia 27 lutego 2014 roku.

Statut Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego stanowi załącznik do wspomnianego powyżej obwieszczenia Ministra Finansów i składa się z 8 rozdziałów:

  1. Postanowienia ogólne;

  2. Członkowie Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego;

  3. Organy Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego;

  4. Zasady gospodarki finansowej;

  5. Udzielanie zakładom ubezpieczeń zwrotnej pomocy finansowej;

  6. Postępowanie w sprawach dochodzenia roszczeń z tytułu opłat oraz zwrotów wypłaconych świadczeń i poniesionych kosztów (roszczeń regresowych);

  7. Tryb postępowania w sprawach dotyczących umarzania roszczeń z tytułu opłaty, odstępowania od dochodzenia roszczeń regresowych oraz udzielania ulg w ich spłacie (Komisja ds. Umorzeń);

  8. Postanowienia przejściowe i końcowe.

Reasumując, Statut Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego określa m.in.: sposób powołania, organizację oraz kadencję organów niniejszej instytucji, jak również zakres ich kompetencji, prawa i obowiązki członków Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego oraz sposób głosowania, zasady działania i zasady prowadzenia gospodarki finansowej oraz tryb postępowania w sprawach dochodzenia roszczeń z tytułu opłat i regresów. Obowiązujący Statut Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego został uchwalony uchwałą nr 2 Zwyczajnego Zgromadzenia Członków przedmiotowej instytucji, podjętą dnia 05 grudnia 2013 roku, a następnie zatwierdzony decyzją Ministra Finansów z dnia 27 lutego 2014 roku. Minister Finansów dokonał jego ogłoszenia w obwieszczeniu z dnia 28 marca 2014 roku.

Autor: Adwokat Mariusz Stelmaszczyk i Aplikant Adwokacki Edyta Gorczyńska

kontakt: kom. + 48 697 053 659 oraz tel. 22 629 00 36

Opublikowano artykuły | 1 komentarz

Struktura organizacyjna Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego

Kwestie dotyczące instytucji Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego zostały uregulowane w ustawie o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z dnia 22 maja 2003 roku (Dz. U. Nr 124, poz. 1152).

Zgodnie z art. 115 ust. 1 przedmiotowego aktu normatywnego, organami Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego są:

  1. Zgromadzenie Członków Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego;

  2. Rada Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego;

  3. Zarząd Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.

Statut Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, który stanowi załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2014 roku, określa sposób powołania, organizację oraz zadania stawiane w/w organom.

    1. Zgromadzenie Członków Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego

Niniejszy organ tworzą przedstawiciele zakładów ubezpieczeń, będących członkami Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, po jednym z każdego zakładu.

Wedle § 10 w/w statutu przedmiotowej instytucji: „Do kompetencji Zgromadzenia należy:

1) uchwalanie Statutu Funduszu i jego zmian oraz wnioskowanie do ministra właściwego do spraw instytucji finansowych o jego zatwierdzenie;

2) rozpatrywanie i zatwierdzanie rocznego sprawozdania z działalności Funduszu;

3) rozpatrywanie i zatwierdzanie rocznego sprawozdania Rady Funduszu;

4) udzielanie Radzie Funduszu i Zarządowi Funduszu absolutorium z wykonania przez te organy obowiązków;

5) powoływanie i odwoływanie członków Rady Funduszu;

6) określanie zasad wynagradzania członków Rady Funduszu;

7) zatwierdzanie regulaminu Rady Funduszu i jego zmian;

8) proponowanie wysokości składki, wnoszonej przez zakłady ubezpieczeń na rzecz Funduszu;

9) podejmowanie uchwał w innych sprawach, wnoszonych przez Zarząd Funduszu, Radę Funduszu lub Członków Funduszu;

10) rozpatrywanie innych spraw będących podstawą zwołania Zgromadzenia;

11) podejmowanie uchwał w sprawie przekazania nadwyżki bilansowej Funduszu na fundusz statutowy w celu zapewnienia środków na finansowanie zadań Funduszu;

12) podejmowanie uchwał w sprawie przekazania nadwyżki bilansowej Funduszu na fundusz statutowy w celu zapewnienia środków na pokrycie ewentualnych strat bilansowych”.

Zgromadzenia Członków Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego mogą być zwyczajne bądź nadzwyczajne. Zgromadzenie zwyczajne jest zwoływane przez Zarząd Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego dwa razy w roku kalendarzowym (pierwsze – do końca drugiego kwartału, drugie – w ostatnim kwartale) – § 11 Statutu przedmiotowej instytucji. W § 12 natomiast, Statut wskazuje, że „Zgromadzenie Nadzwyczajne zwołuje Zarząd Funduszu z własnej inicjatywy lub na pisemny wniosek Rady Funduszu lub też na pisemny wniosek co najmniej 1/3 Członków Funduszu. Wnioski powinny zawierać uzasadnienie i proponowany porządek obrad. Zarząd Funduszu zwołuje Zgromadzenie Nadzwyczajne najpóźniej w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosków”.

    1. Rada Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego

Rada Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego składa się z 5 – 7 członków, którzy są powoływanie przez Zgromadzenie Członków Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego. Warto wskazać, iż stałymi członkami niniejszego organu są przedstawiciele ministra właściwego do spraw instytucji finansowych oraz organu nadzoru – § 21 ust. 1 i 2 Statutu Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.

Zgodnie z § 21 ust. 3 wskazanego powyżej Statutu: „Członkiem Rady Funduszu może być osoba, która spełnia łącznie następujące wymagania:

1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

2) posiada wyższe wykształcenie;

3) nie była skazana za umyślne przestępstwo, stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu;

4) posiada wiedzę i doświadczenie w zakresie działalności ubezpieczeniowej”.

Posiedzenia Rady Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego odbywają się co najmniej 6 razy w ciągu roku kalendarzowego – § 22 Statutu omawianej instytucji. Są zwoływane oraz prowadzone przez Przewodniczącego Rady Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.

Wedle § 28 ust. 1 wspomnianego powyżej Statutu do kompetencji Rady Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego należy m.in.:

1) zatwierdzanie rocznego planu finansowego Funduszu;

2) rozpatrywanie i rekomendowanie Zgromadzeniu rocznych sprawozdań z działalności Funduszu;

3) uchwalanie regulaminu Rady Funduszu;

4) ustalanie szczegółowych warunków, zasad i trybu postępowania przy odstępowaniu od dochodzenia zwrotu części lub całości wypłaconego przez Fundusz świadczenia albo udzielenia ulgi w jego spłacie;

5) ustalanie szczegółowych warunków, zasad i trybu postępowania przy umarzaniu opłaty wnoszonej przez osoby, które nie spełniły obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego, w całości lub w części albo udzielenia ulgi w jej spłacie;

6) zatwierdzanie regulaminu Zarządu Funduszu;

7) powoływanie i odwoływanie Prezesa i pozostałych członków Zarządu Funduszu;

8) określanie zasad wynagradzania Prezesa i pozostałych członków Zarządu Funduszu;

9) rozpatrywanie i rekomendowanie Zgromadzeniu wniosku Zarządu Funduszu w sprawie wysokości składki wnoszonej przez zakłady ubezpieczeń, na rzecz Funduszu;

10) ustalanie zasad i polityki lokacyjnej Funduszu;

11) wybór biegłego rewidenta do badania rocznego sprawozdania z działalności Funduszu;

12) rozpatrywanie wniosku Zarządu Funduszu w sprawie podejmowania inicjatyw na rzecz wzmocnienia i stabilności sektora ubezpieczeniowego, w szczególności uczestniczenia we wspólnych przedsięwzięciach sektorowych na rzecz ustalenia zakresu udzielanych gwarancji z tytułu realizacji zadań statutowych;

13) rozpatrywanie wniosku Zarządu Funduszu w zakresie polityki udostępniania informacji z bazy danych Ośrodka Informacji Funduszu.

    1. Zarząd Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego

Zarząd Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego składa się z 3 – 5 członków, w tym Prezesa Zarządu i dwóch Wiceprezesów Zarządu, co potwierdza § 29 ust. 1 przedmiotowego Statutu.

Kadencja Zarządu omawianej instytucji trwa 4 lata. Rozpoczyna swój bieg od dnia powołania, zaś kończy – z dniem odbycia Zgromadzenia, które zatwierdza roczne sprawozdanie z działalności Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego za ostatni rok obrotowy – § 29 ust. 2 Statutu Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.

Zgodnie z § 29 ust. 3 wspomnianego wyżej Statutu: „członkiem Zarządu Funduszu może być osoba, która łącznie spełnia następujące wymagania:

1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

2) posiada wykształcenie wyższe;

3) posiada, co najmniej 4 letnie doświadczenie w działalności ubezpieczeniowej na samodzielnych stanowiskach kierowniczych;

4) nie była skazana za umyślne przestępstwo stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu;

5) daje rękojmię prowadzenia spraw Funduszu w sposób należyty.

Podkreślenia wymaga fakt, iż Zarząd Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego jest organem wykonawczym niniejszej instytucji, który jest uprawniony do jej reprezentowania – § 30 wspomnianego powyżej Statutu.

Reasumując, organami Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego są: Zgromadzenie Członków Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, Rada Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego oraz Zarząd Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego. Sposób funkcjonowania, skład oraz uprawnienia niniejszych organów określa Statut Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, który stanowi załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2014 roku.

Autor: Adwokat Mariusz Stelmaszczyk i Aplikant Adwokacki Edyta Gorczyńska

kontakt: kom. + 48 697 053 659 oraz tel. 22 629 00 36

Opublikowano artykuły | 1 komentarz

Rada Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego

Zagadnienia związane ze strukturą, kompetencjami oraz działaniem Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego zostały uregulowane w ustawie o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z dnia 22 maja 2003 roku (Dz. U. Nr 124, poz. 1152). Wedle art. 115 ust. 1 pkt 2 niniejszego aktu normatywnego jednym z organów przedmiotowej instytucji jest Rada Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.

W świetle regulacji § 21 ust. 1 Statutu Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego uchwalonego uchwałą nr 2 Zwyczajnego Zgromadzenia Członków niniejszej instytucji z dnia 05 grudnia 2013 roku i zatwierdzonego decyzją Ministra Finansów z dnia 27 lutego 2014 roku, Rada Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego składa się z 5 – 7 członków, którzy są powoływani przez inny organ przedmiotowej instytucji, a mianowicie Zgromadzenie Członków Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego. Stałymi członkami omawianego organu są przedstawiciele ministra właściwego do spraw instytucji finansowych oraz organu nadzoru – § 21 ust. 2 w/w Statutu.

Wedle § 21 ust. 3 Statutu Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego członkiem Rady niniejszej instytucji „(…) może być osoba, która spełnia łącznie następujące wymagania:

1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

2) posiada wyższe wykształcenie;

3) nie była skazana za umyślne przestępstwo, stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu;

4) posiada wiedzę i doświadczenie w zakresie działalności ubezpieczeniowej”.

Kadencja członka Rady Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego trwa 3 lata. Niniejsze ograniczenie nie dotyczy stałych członków omawianego organu, którzy są przedstawicielami ministra właściwego do spraw instytucji finansowych oraz organu nadzoru – § 23 ust. 3 Statutu Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego. Mandat członka Rady niniejszej instytucji wygasa z dniem upływu jego kadencji, jednakże w przypadku:

1) złożenia pisemnej rezygnacji do Prezesa Zarządu;

2) odwołania przez Zgromadzenie;

3) śmierci członka Rady Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego;

4) członkostwa we władzach statutowych zakładu ubezpieczeń, któremu cofnięto zezwolenie na prowadzenie działalności ubezpieczeniowej, wobec którego zarządzono przymusową likwidację lub ogłoszono upadłość

następuje wcześniejsze wygaśnięcie mandatu członka Rady Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego – § 23 ust. 3 Statutu omawianej instytucji.

Należy zaakcentować, iż zgodnie z § 26 w/w Statutu: osoby wchodzące w skład Rady Funduszu nie mogą pozostawać z Funduszem w stosunku pracy”.

Ponadto, nie sposób nie wspomnieć, iż wedle § 22 Statutu, posiedzenia Rady Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego odbywają się przynajmniej 6 razy do roku. Są zwoływane i prowadzone przez Przewodniczącego Rady.

Do kompetencji Rady Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, w myśl § 28 ust. 1 wspomnianego powyżej Statutu należy m.in.:

1) zatwierdzanie rocznego planu finansowego Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego;

2) rozpatrywanie i rekomendowanie Zgromadzeniu rocznych sprawozdań z działalności Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego;

3) uchwalanie regulaminu Rady Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego;

4) ustalanie szczegółowych warunków, zasad i trybu postępowania przy odstępowaniu od dochodzenia zwrotu części lub całości wypłaconego przez Fundusz świadczenia albo udzielenia ulgi w jego spłacie;

5) ustalanie szczegółowych warunków, zasad i trybu postępowania przy umarzaniu opłaty wnoszonej przez osoby, które nie spełniły obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego, w całości lub w części albo udzielenia ulgi w jej spłacie;

6) zatwierdzanie regulaminu Zarządu Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego;

7) powoływanie i odwoływanie Prezesa i pozostałych członków Zarządu Funduszu;

8) określanie zasad wynagradzania Prezesa i pozostałych członków Zarządu Funduszu;

9) rozpatrywanie i rekomendowanie Zgromadzeniu wniosku Zarządu Funduszu w sprawie wysokości składki wnoszonej przez zakłady ubezpieczeń, na rzecz Funduszu;

10) ustalanie zasad i polityki lokacyjnej Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego;

11) wybór biegłego rewidenta do badania rocznego sprawozdania z działalności Funduszu;

12) rozpatrywanie wniosku Zarządu Funduszu w sprawie podejmowania inicjatyw na rzecz wzmocnienia i stabilności sektora ubezpieczeniowego, w szczególności uczestniczenia we wspólnych przedsięwzięciach sektorowych na rzecz ustalenia zakresu udzielanych gwarancji z tytułu realizacji zadań statutowych;

13) rozpatrywanie wniosku Zarządu Funduszu w zakresie polityki udostępniania informacji z bazy danych Ośrodka Informacji Funduszu.

Reasumując, jednym z organów Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego jest Rada. Kwestie dotyczące składu, zwoływania Rady, jej kompetencji zostały szczegółowo określone w Statucie Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego uchwalonego uchwałą nr 2 Zwyczajnego Zgromadzenia Członków z dnia 05 grudnia 2013 roku i zatwierdzonego decyzją Ministra Finansów z dnia 27 lutego 2014 roku.

Autor: Adwokat Mariusz Stelmaszczyk i Aplikant Adwokacki Edyta Gorczyńska

kontakt: kom. + 48 697 053 659 oraz tel. 22 629 00 36

Opublikowano artykuły | 1 komentarz

Czym jest i jakie ma zadania Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny?

Kwestie dotyczące Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego zostały uregulowane w ustawie o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z dnia 22 maja 2003 roku (Dz. U. Nr 124, poz. 1152). Ponadto, szereg informacji dotyczących przedmiotowej instytucji można odnaleźć w Statucie Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego ogłoszonego w obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 28 marca 2014 roku.

Na wstępie warto wskazać, że Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny ma osobowość prawną, co potwierdza art. 96 ust. 3 wspomnianej powyżej ustawy z dnia 22 maja 2003 roku.

Do zadań Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego należy m.in. zaspokajanie roszczeń z tytułu ubezpieczenia OC rolników posiadających gospodarstwo rolne za szkody powstałe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej  na osobie, w mieniu, w mieniu i na osobie, gdy  rolnik, osoba pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym lub osoba pracująca w jego gospodarstwie rolnym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z posiadaniem przez rolnika tego gospodarstwa rolnego szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia, a rolnik nie był ubezpieczony obowiązkowym ubezpieczeniem OC rolników – art. 98 ust. 1 pkt 3c ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z dnia 22 maja 2003 roku.

Organami Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego są wedle art. 115 ust. 1 w/w aktu normatywnego są:

1) Zgromadzenie Członków Funduszu;

2) Rada Funduszu;

3) Zarząd Funduszu.

Siedzibą Ubezpieczeniowego Funduszu jest miasto stołeczne Warszawa w świetle art. 96 ust. 3 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku. Dokładny adres siedziby Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego to: ul. Płocka 9/11, 01-231 Warszawa.

Warto zaznaczyć, iż nadzór nad działalnością przedmiotowej instytucji sprawuje minister właściwy do spraw instytucji finansowych w oparciu o kryterium legalności i zgodności ze Statutem Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego – art. 96 ust. 4 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z dnia 22 maja 2003 roku.

Nie sposób nie zaakcentować, iż osoba uprawniona do odszkodowania zgłasza swoje roszczenie do Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego przez którykolwiek zakład ubezpieczeń, który wykonuje działalność ubezpieczeniową polegającą na zawieraniu umów ubezpieczenia OC rolników posiadających gospodarstwo rolne. Zgodnie z art. 108 ust. 1 w/w aktu normatywnego, niniejszy zakład ubezpieczeń nie może odmówić przyjęcia zgłoszenia szkody. Po otrzymaniu zgłoszenia szkody, zakład ubezpieczeń „(…) przeprowadza postępowanie w zakresie ustalenia zasadności i wysokości dochodzonych roszczeń i niezwłocznie przesyła zebraną dokumentację do Funduszu, powiadamiając o tym osobę zgłaszającą roszczenie” – art. 108 ust. 2 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku.

Podsumowując, jednym z głównych zadań Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego jest wypłata odszkodowania za szkody powstałe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej  na osobie, w mieniu, w mieniu i na osobie, gdy  rolnik, osoba pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym lub osoba pracująca w jego gospodarstwie rolnym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z posiadaniem przez rolnika tego gospodarstwa rolnego szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia, a rolnik nie był ubezpieczony obowiązkowym ubezpieczeniem OC rolników. Nadzór nad wykonywaną działalnością przedmiotowej instytucji sprawuje minister właściwy do spraw instytucji finansowych.

Autor: Adwokat Mariusz Stelmaszczyk i Aplikant Adwokacki Edyta Gorczyńska

kontakt: kom. + 48 697 053 659 oraz tel. 22 629 00 36

Opublikowano artykuły | 1 komentarz

Co oznacza pojęcie „osoby pozostające z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym”?

Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej rolników z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego zostało uregulowane w ustawie o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z dnia 22 maja 2003 roku (Dz. U. Nr 124, poz. 1152).

Zgodnie z art. 50 ust. 1 w/w aktu normatywnego: z ubezpieczenia OC rolników przysługuje odszkodowanie, jeżeli rolnik, osoba pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym lub osoba pracująca w jego gospodarstwie rolnym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z posiadaniem przez rolnika tego gospodarstwa rolnego szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia.

Wedle wyżej wymienionej normy prawnej, poszkodowany ma prawo do odszkodowania z OC gospodarstwa rolnego w sytuacji, w której:

  1. rolnik;

  2. osoba pracująca w jego gospodarstwie rolnym;

  3. osoba pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym;

są obowiązani do odszkodowania za powstałą szkodę, a pomiędzy niniejszym działaniem albo zaniechaniem, a wyrządzoną szkodą istnieje tzw. bezpośredni związek przyczynowy. Ponadto, czynność, która była przyczyną powstania szkody musi mieć bezpośredni związek z posiadaniem gospodarstwa rolnego.

W świetle niniejszej regulacji, analizując krąg osób, które są objęte ubezpieczeniem OC warto zwrócić uwagę na pojęcie „osoby pozostającej z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym”.

Poprzez pojęcie „osoby pozostającej z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym” należy rozumieć każdą osobę zamieszkującą w gospodarstwie domowym wspólnie z rolnikiem.

Nie sposób nie zaakcentować, iż ustawodawca nie zdecydował się na sformułowanie definicji legalnej przedmiotowego wyrażenia, a zatem nie ma znaczenia dla ustalenia kręgu osób wchodzących w skład niniejszego pojęcia stopień pokrewieństwa czy powinowactwa, jak również więzy małżeństwa.

Ponadto, przedstawiciele doktryny prezentują pogląd, iż wykluczone jest utożsamianie „osoby pozostającej z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym” z definicją „osoby pozostającej z rolnikiem we wspólnym pożyciu, gdyż jest to wyrażenie o znacznie węższym zakresie podmiotowym, a w opisywanej sytuacji zamysłem ustawodawcy było możliwie najszersze zabezpieczenie interesów osób potencjalnie poszkodowanych.

Przykładowo, do kręgu osób wchodzących w skład pojęcia „osoby pozostającej z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym” nie zaliczymy:

  • sąsiada rolnika;

  • brata rolnika, który mieszka w Wielkiej Brytanii;

  • sołtysa wsi.

Natomiast, z pewnością „osobami pozostającymi z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie rolnym” będą:

  • dzieci rolnika;

  • konkubina rolnika;

  • rodzice rolnika;

wspólnie z nim zamieszkujący.

Reasumując, ustawodawca nie zdecydował się na sformułowanie definicji legalnej pojęcia „osoby pozostającej z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym”. Jednakże, zgodnie z przyjętą przez przedstawicieli doktryny interpretacją, poprzez pojęcie „osoby pozostającej z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym” należy rozumieć każdą osobę zamieszkującą w gospodarstwie domowym wspólnie z rolnikiem.

Autor: Adwokat Mariusz Stelmaszczyk i Aplikant Adwokacki Edyta Gorczyńska

kontakt: kom. + 48 697 053 659 oraz tel. 22 629 00 36

Opublikowano artykuły | 1 komentarz

Co oznacza pojęcie „osoby pracujące w gospodarstwie rolnym rolnika objętego umową ubezpieczenia OC z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego”?

Kwestie dotyczące ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej rolników z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego zostały uregulowane w ustawie o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z dnia 22 maja 2003 roku (Dz. U. Nr 124, poz. 1152).

Zgodnie z art. 50 ust. 1 w/w aktu normatywnego: z ubezpieczenia OC rolników przysługuje odszkodowanie, jeżeli rolnik, osoba pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym lub osoba pracująca w jego gospodarstwie rolnym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z posiadaniem przez rolnika tego gospodarstwa rolnego szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia.

Wedle wyżej wymienionej normy prawnej, poszkodowany ma prawo do odszkodowania z OC gospodarstwa rolnego w sytuacji, w której:

  1. rolnik;

  2. osoba pracująca w jego gospodarstwie rolnym;

  3. osoba pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym;

są obowiązani do odszkodowania za powstałą szkodę, a pomiędzy niniejszym działaniem albo zaniechaniem, a wyrządzoną szkodą istnieje tzw. bezpośredni związek przyczynowy. Ponadto, czynność, która była przyczyną powstania szkody musi mieć bezpośredni związek z posiadaniem gospodarstwa rolnego.

W świetle niniejszej regulacji, analizując krąg osób, które są objęte ubezpieczeniem OC warto zwrócić uwagę na pojęcie „osoby pracującej w gospodarstwie rolnym rolnika objętego umową ubezpieczenia OC z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego.

Na wstępie należy wskazać, iż sformułowanie „pracująca” nie oznacza, iż przedmiotowa definicja odnosi się wyłącznie do osób pozostających w stosunku pracy z rolnikiem. Mając na uwadze specyfikę prowadzenia gospodarstwa rolnego zaakcentowania wymaga fakt, że zazwyczaj osoby pracujące wspólnie z rolnikiem w jego gospodarstwie rolnym świadczą pracę na zasadach pomocy sąsiedzkiej bądź na podstawie sezonowo zawieranych, np. w okresie żniw, umów zlecenia. W związku z czym, należy w sposób szeroki interpretować przedmiotowe pojęcie, gdyż wolą ustawodawcy było z pewnością kompleksowe zabezpieczenie osób potencjalnie poszkodowanych wskutek wyrządzenia szkody podczas wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym.

Przykładowo, do kręgu „osób pracujących w gospodarstwie rolnym rolnika objętego umową ubezpieczenia OC z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego” zaliczymy:

  • pracownika sezonowego, wykonującego pracę w gospodarstwie rolnym rolnika na podstawie zawartej z nim umowy zlecenia;

  • sąsiada rolnika, który wykonuje pracę w ramach tzw. „pomocy sąsiedzkiej”;

  • brata rolnika, który ma stałe miejsce zamieszkania w Warszawie, a corocznie wykonuje wspólnie z rolnikiem pracę w jego gospodarstwie rolnym podczas żniw oraz sianokosów.

Reasumując, ustawodawca nie zdecydował się na sformułowanie definicji legalnej pojęcia „osoby pracującej w gospodarstwie rolnym rolnika objętego umową ubezpieczenia OC z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego. Jednakże, zgodnie z przyjętą przez przedstawicieli doktryny interpretacją, poprzez w/w pojęcie należy rozumieć każdą osobę pracującą w gospodarstwie rolnym rolnika.

Autor: Adwokat Mariusz Stelmaszczyk i Aplikant Adwokacki Edyta Gorczyńska

kontakt: kom. + 48 697 053 659 oraz tel. 22 629 00 36

Opublikowano artykuły | 1 komentarz

Kiedy właściciel gospodarstwa rolnego ma prawo do odszkodowania z OC gospodarstwa rolnego?

Celem niniejszego artykułu jest opisanie przypadków, w których właściciel gospodarstwa rolnego ma prawo do odszkodowania z OC gospodarstwa rolnego.

Na wstępie należy wskazać, iż kwestie dotyczące ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej rolników z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego zostały uregulowane w ustawie o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z dnia 22 maja 2003 roku (Dz. U. Nr 124, poz. 1152).

Zgodnie z art. 50 ust. 1 w/w aktu normatywnego: z ubezpieczenia OC rolników przysługuje odszkodowanie, jeżeli rolnik, osoba pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym lub osoba pracująca w jego gospodarstwie rolnym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z posiadaniem przez rolnika tego gospodarstwa rolnego szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia.

Mając na uwadze powyższe, należy zaakcentować, iż odpowiedzialność odszkodowawcza zakładu ubezpieczeń wobec właściciela gospodarstwa rolnego, z którym została zawarta umowa ubezpieczenia OC z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego jest uzależniona od spełnienia kilku warunków określonych we wskazanej powyżej normie prawnej:

  1. po pierwsze, osoba pracująca w jego gospodarstwie rolnym lub pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym są obowiązani do odszkodowania za powstałą szkodę – oznacza to, iż można przypisać niniejszym podmiotom winę za zaistniałe zdarzenie, która może przybrać postać działania albo zaniechania, np. pracownik gospodarstwa podczas wykonywania prac związanych ze żniwami uderzy narzędziem rolniczym właściciela gospodarstwa, które to uderzenie spowoduje u niego uszkodzenie ciała, przykładowo złamanie kończyny górnej;

  1. pomiędzy niniejszym działaniem albo zaniechaniem w/w osób a wyrządzoną szkodą musi istnieć tzw. bezpośredni związek przyczynowy, który charakteryzuje się tym, że wyrządzona szkoda stanowi bezpośredni skutek działania bądź zaniechania rolnika bądź osoby pracującej w jego gospodarstwie rolnym lub pozostającej z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Przykładowo: zakład ubezpieczeń, z którym została zawarta umowa ubezpieczenia OC z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego nie będzie ponosił odpowiedzialności w sytuacji, w której właściciel gospodarstwa, który został uderzony w/w narzędziem rolniczym nie będzie odczuwał żadnych dolegliwości zdrowotnych w związku z niniejszym uderzeniem, a następnie 4 dni po zaistniałej sytuacji na skutek upadku podczas jazdy na rowerze dozna złamania kończyny górnej – wówczas nie będzie występował w zaistniałej sytuacji bezpośredni związek przyczynowy, gdyż właściciel gospodarstwa doznał złamania ręki nie na skutek uderzenia narzędziem rolniczym, a w wyniku wypadku podczas jazdy na rowerze;

  1. czynność, która była przyczyną powstania szkody musi mieć bezpośredni związek z posiadaniem gospodarstwa rolnego, a zatem powinna być to praca związana z prowadzeniem gospodarstwa rolnego, np. praca związana z wykonywaniem prac polowych tj. żniwa, sianokosy.

Na wskazane uwarunkowania odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń zwraca uwagę także orzecznictwo sądów powszechnych. Przykładowo, wedle wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi – I Wydziału Cywilnego z dnia 25 lutego 2016 roku w sprawie o sygn. akt I ACa 1266/15: (…) przesłankami odpowiedzialności rolnika będzie (…) zdarzenie o następujących cechach: zawinione zachowanie rolnika, mieszkańców lub pracowników gospodarstwa rolnego, mające związek z posiadaniem przez rolnika gospodarstwa rolnego i którego skutkiem jest szkoda. Do powstania odpowiedzialności ubezpieczyciela niezbędne jest więc wykazanie związku pomiędzy powstaniem szkody, a posiadaniem przez rolnika gospodarstwa rolnego. Oznacza to, że poszkodowany będzie miał roszczenie wobec ubezpieczyciela, jeżeli szkoda powstała w związku z działalnością rolniczą, a nie inną działalnością prowadzoną na terenie gospodarstwa lub prywatnymi celami rolnika (…)”.

Podsumowując, właściciel gospodarstwa rolnego ma prawo do odszkodowania z OC gospodarstwa rolnego w sytuacji, w której osoba pracująca w jego gospodarstwie rolnym lub pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym są obowiązani do odszkodowania za powstałą szkodę, a pomiędzy niniejszym działaniem albo zaniechaniem a wyrządzoną szkodą istnieje tzw. bezpośredni związek przyczynowy. Ponadto, czynność, która była przyczyną powstania szkody musi mieć bezpośredni związek z posiadaniem gospodarstwa rolnego.

Autor: Adwokat Mariusz Stelmaszczyk i Aplikant Adwokacki Edyta Gorczyńska

kontakt: kom. + 48 697 053 659 oraz tel. 22 629 00 36

Opublikowano artykuły | 1 komentarz

Czy właściciel gospodarstwa rolnego otrzyma odszkodowanie z OC gospodarstwa rolnego, gdy wypadek nastąpił z jego winy?

Kwestie dotyczące ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej rolników z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego zostały uregulowane w ustawie o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z dnia 22 maja 2003 roku (Dz. U. Nr 124, poz. 1152).

Zgodnie z art. 50 ust. 1 w/w aktu normatywnego: z ubezpieczenia OC rolników przysługuje odszkodowanie, jeżeli rolnik, osoba pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym lub osoba pracująca w jego gospodarstwie rolnym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z posiadaniem przez rolnika tego gospodarstwa rolnego szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia.

Wedle wyżej wymienionej normy prawnej, rolnik ma prawo do odszkodowania z OC gospodarstwa rolnego w sytuacji, w której osoba pracująca w jego gospodarstwie rolnym lub pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym są obowiązani do odszkodowania za powstałą szkodę, a pomiędzy niniejszym działaniem albo zaniechaniem a wyrządzoną szkodą istnieje tzw. bezpośredni związek przyczynowy. Ponadto, czynność, która była przyczyną powstania szkody musi mieć bezpośredni związek z posiadaniem gospodarstwa rolnego. Jednakże, czy właściciel gospodarstwa rolnego ma prawo do odszkodowania z OC gospodarstwa rolnego w sytuacji, w której wypadek nastąpił z jego winy?

W świetle wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi – I Wydziału Cywilnego z dnia 25 lutego 2016 roku w sprawie o sygn. akt I ACa 1266/15: „(…) jedynym ograniczeniem kręgu osób objętych ubezpieczeniem będzie sytuacja, kiedy ubezpieczyciel rolnika nie będzie odpowiadał za szkodę jaką rolnik wyrządzi sam sobie, wyłącznie w wyniku własnego zachowania (…)”. Powyższe oznacza, iż właściciel gospodarstwa rolnego nie ma prawa do odszkodowania w sytuacji, w której wyrządzona szkoda została spowodowana jego zachowaniem. Warto w tym miejscu zasygnalizować, iż zachowanie oznacza działanie bądź zaniechanie rolnika.

Zważywszy na powyższe, należy odróżnić dwie sytuacje:

  1. w przypadku, w którym właściciel gospodarstwa rolnego w związku z jego prowadzeniem swoim zachowaniem wyrządził sobie szkodę – wówczas nie ma prawa do odszkodowania od zakładu ubezpieczeń, z którym została zawarta umowa ubezpieczenia OC z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego;

  1. w przypadku, w którym osoba pracująca w gospodarstwie rolnym lub pozostająca we wspólnym gospodarstwie wyrządziła swoim zachowaniem pozostającym w związku z prowadzeniem gospodarstwa szkodę rolnikowi – wówczas niniejszy właściciel gospodarstwa rolnego ma prawo do odszkodowania od zakładu ubezpieczeń, z którym została zawarta umowa ubezpieczenia OC z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego.

Reasumując, należy jednoznacznie wskazać, iż zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą, właściciel gospodarstwa rolnego nie ma prawa do odszkodowania w sytuacji, w której wyrządzona szkoda związana z prowadzeniem gospodarstwa rolnego została spowodowana zachowaniem samego rolnika.

Autor: Adwokat Mariusz Stelmaszczyk i Aplikant Adwokacki Edyta Gorczyńska

kontakt: kom. + 48 697 053 659 oraz tel. 22 629 00 36

Opublikowano artykuły | 1 komentarz

Kiedy KRUS może przyznać emeryturę lub rentę w ramach ubezpieczenia społecznego rolników?

Przedmiotem niniejszego artykułu będzie szczególna możliwość uzyskania emerytury lub renty w ramach ubezpieczenia społecznego rolników. Regulacja ta została przewidziana w Rozdziale 4 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników.

Podstawowym przepisem prawnym, który przewiduje przesłanki uzyskania emerytury lub renty jako świadczenia z KRUS-u w drodze wyjątku jest art. 55 u.u.s.r., zgodnie z którym:

1. Prezes Kasy może przyznać emeryturę, rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy lub rentę rodzinną rolnikowi lub domownikowi lub członkom rodziny zmarłego rolnika lub domownika, pomimo niespełnienia, wskutek szczególnych okoliczności, warunków określonych w ustawie, jeżeli zainteresowana osoba nie ma niezbędnych środków utrzymania i nie może ich uzyskać ze względu na wiek lub stan zdrowia.

2. Świadczenie przewidziane w ust. 1 przyznaje się w wysokości nieprzekraczającej wysokości odpowiedniego świadczenia z ubezpieczenia emerytalno-rentowego.

2a. Prezes Kasy może emerytowi lub renciście, któremu na skutek niezaprzestania prowadzenia działalności rolniczej wypłata części uzupełniającej świadczenia została zawieszona w całości, przyznać prawo do wypłaty 50% tej części na czas określony, jeżeli istnieją szczególne przeszkody w zaprzestaniu prowadzenia działalności rolniczej.

Na wstępie należy wskazać, że podstawą materialno-prawną świadczenia, o które powinien wnosić rolnik jest art. 55 ust. 1 u.u.s.r., który wskazuje, iż Prezes Kasy (Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego) może przyznać emeryturę, rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy lub rentę rodzinną rolnikowi lub domownikowi lub członkom rodziny zmarłego rolnika lub domownika, pomimo niespełnienia, wskutek szczególnych okoliczności, warunków określonych w ustawie, jeżeli zainteresowana osoba nie ma niezbędnych środków utrzymania i nie może ich uzyskać ze względu na wiek lub stan zdrowia. Świadczenie to przyznaje się w nie przekraczającej wysokości odpowiedniego świadczenia z ubezpieczenia emerytalno-rentowego.

Należy tu jednak podkreślić, że świadczenie w drodze wyjątku przyznawane na podstawie ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników dotyczy osób, który były ubezpieczone w tym systemie. W przypadku zaś świadczeń po zmarłym przyznanie świadczenia w drodze wyjątku jest uzależnione od tego, czy zmarły był ubezpieczony w systemie ubezpieczeń społecznych rolników. Nie może, więc domagać się świadczenia osoba, która tylko mieszka na wsi albo kiedyś w dzieciństwie, czy nawet na początku swojej pracy zawodowej pracowała na roli, ale nie była ubezpieczona. Ustawa wyraźnie wiąże przyznanie świadczenia z faktem opłacania składek. Jeśli się ich nie opłacało, nie można skutecznie domagać się świadczenia.

Przepis art. 55 ust. 1 u.u.s.r. nie uzależnia prawa do świadczenia w drodze wyjątku jedynie od stażu ubezpieczeniowego. Ważne są natomiast powody, dla których ubezpieczony nie nabył uprawnień do przyznania świadczenia na ogólnych zasadach.

W tym miejscu warto wskazać, że zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego siedziba w Warszawie z dnia 9 stycznia 2006 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1953/05, renta rodzinna jest bowiem pochodną świadczenia osoby zmarłej. W związku z powyższym, w pierwszej kolejności bada się uprawnienia, jakie przysługiwałyby osobie zmarłej. Również szczególna okoliczność, o której mowa w art. 55 ust. 1 w/w ustawy odnosi się do osoby zmarłej.

Ponadto należy wskazać, że wszelkie rozstrzygnięcia w trybie art. 55 ust. 1 u.u.s.r., oparte są na konstrukcji uznania administracyjnego, lecz nie mogą być dowolne. Granicami uznania administracyjnego są odpowiednie przesłanki, które warunkują drogę prawną przyznania emerytury rolniczej, renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy lub renty rodzinnej, a mianowicie:

  • świadczenia te mogą być przyznane rolnikowi lub domownikowi albo członkom rodziny zmarłego rolnika czy domownika;

  • niespełnienie wymagań dających prawo do zwykłego świadczenia musi być spowodowane szczególnymi okolicznościami;

  • osoba ta nie ma niezbędnych warunków utrzymania oraz nie może ich uzyskać ze względu na wiek i stan zdrowia.

Na koniec należy podkreślić, że powyższe wymogi muszą występować łącznie. Niestety brak spełnienia jakiegokolwiek z tych warunków wyklucza dopuszczalność pozytywnego rozpatrzenia wniosku rolnika.

Autor: Adwokat Mariusz Stelmaszczyk i Aplikant adwokacki Bartłomiej Łukomski

kontakt: kom. + 48 697 053 659 oraz tel. +48 22 629 00 36

Opublikowano artykuły | 1 komentarz

Ulgi w spłacie należności w ramach ubezpieczenia społecznego rolników

W niniejszym artykule przedstawię kwestię ulg w spłacie należności oraz umorzenia należności w związku z ubezpieczeniem społecznym rolników.

Nie raz w mojej praktyce zawodowej, spotkałem się z przypadkami zaniechania przez rolników regulowania miesięcznych składek wynikających z podlegania ubezpieczeniu OC. Z przepisów prawnych wynika konieczność opłacania powyższych należności w określonym, pragnę podkreślić – ustawowym terminie, a mianowicie każda składka powinna został opłacona do ostatniego dnia pierwszego miesiąca kwartału. W przypadku zapłacenia którejkolwiek ze składki, lecz w niepełnym jej wymiarze, powoduje to u rolnika powiększenie pozostałego wymiaru składek wraz z odsetkami, które naliczane są za każdy dzień braku wpłaty (zwłoki).

Bardzo często rolnicy w Rzeczypospolitej Polskiej borykają się z licznymi problemami rodzinnymi, zdrowotnymi, czy klęskami żywiołowymi. W przypadkach, w których rolnik znajduje się w trudnej dla niego sytuacji materialnej, która powoduje, że nie może on regulować miesięcznych składek w stosownym terminie, albo jeżeli zwiększyło się diametralnie zadłużenie istnieje możliwość wystąpienia z odpowiednim pismem do jednostki Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.

Każdy rolnik, który znajduje się w trudnej sytuacji bytowej, z którą łączy się brak regulowania składek może zwrócić się do najbliżej placówki terenowej lub oddziału regionalnego KRUS, właściwego ze względu na podleganie ubezpieczeniu społecznemu z wnioskiem o zastosowanie tzw. ulgi w spłacie. Stosowne wzory pism w związku z ulgą w spłacie należności lub umorzenia należności można znaleźć w odpowiednich oddziałach KRUS-u. Poza tym, oprócz ogólnej możliwości starania się o ulgę w spłacie, istnieją szerokie programy pomocy oraz szczególne rodzaje udzielania ulg, ze względu na szczególne okoliczności i zdarzenia, jak np. ulgi suszowe.

W tym miejscu należy wskazać, że KRUS ze względu na złożone pismo o ulgę w spłacie oraz przedstawioną argumentację może udzielić:

  • odroczenia terminu płatności bieżącej składki,

  • rozłożenia zadłużenia na raty,

  • zmniejszenia wysokości wcześniej udzielonych rat.

Tak jak już zostało wskazane, rolnik (płatnik) może wystąpić również z wnioskiem o umorzenie całości lub części zadłużenia. Bardzo często wniosek o ulgę znajduje się na tym samym wzorze (formularzu) pisma co o umorzenie należności.

Zgodnie z powyższym, należy wskazać prawidłową podstawę prawną dochodzenia ulgi lub umorzenia należności. Tak więc, stosownie do treści art. 41a ust. 1 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, Prezes KRUS lub upoważniony przez niego pracownik może umorzyć część lub całość wnioskowanej przez zainteresowanego należności w wyjątkowych, jednostkowych przypadkach, np. w przypadku zaistnienia zdarzeń losowych lub innych sytuacji, które były niezależne od sposobu postępowania dłużnika.

Należy podkreślić, że nie każde pismo oraz każda okoliczność braku spłaty oznacza z góry, że zostanie ono uwzględnione i rozpatrzone pozytywnie.

Ponadto, zgodnie z przepisami komentowanej ustawy – ze względu na to, że decyzja w związku ze złożonym wnioskiem o ulgę w spłacie lub o umorzenie należności ma charakter uznaniowy, nie przysługuje od niej odwołanie, a ni do organu wyższej instancji, ani do sądu powszechnego.

Autor: Adwokat Mariusz Stelmaszczyk i Aplikant adwokacki Bartłomiej Łukomski

kontakt: kom. + 48 697 053 659 oraz tel. +48 22 629 00 36

Opublikowano artykuły | 1 komentarz